Marmara Üniversitesi Dağcılık ve Doğa Sporları Mezunlar Topluluğu
Sevil YILMAZ
2005 yılında İstanbul Üniversitesi Elektrik bölümünden mezun olur. Marmara Üniversitesi Elektrik Öğretmenliği bölümünü kazandığını öğrendiğinde beklemediği bir şeyin gerçekleşmesinden kaynaklanan şaşkınlık MUDADOSK'a kaydolup tırmanmaya başlayınca yerini şanslı olmanın verdiği mutluluğa bırakır.MUDADOSK’da geçirdiği oldukça yoğun bir sene tırmanışının oldukça hızlı gelişmesinde faydalı olur. İlerleyen yıllarda kulüpte eğitmenlik yapmaya başlar. Aradan bir iki yıl geçtikten sonra yeni nesil üyelerin bir şey yapmadaki isteksizliği ve keyifsizliği eğitmenlikten soğumasına ve bundan uzak durmasına sebep olur. Ancak hala bireysel olarak istekli ve hırslı olanlara tecrübelerini ve bilgilerini paylaşmaktan geri kalmaz. İlk senesinde dahil olduğu MUSTY organizasyonlarında sonraki yıllarda daha etkin rol almaya başlar. MUSTY 2, 3, 4, ve 5 yarışmalarında sorumluluk alır.Okulu bitirmeden kendine okuduğu bölüm dışında bir yön çizmeye karar verir. Bir araştırmanın ardından Networking (Ağ Yönetimi) alanında doğru olduğunu düşündüğü bir yola girecek CCNA (Cisco Certified Network Associate) sınavına hazırlanır ve başarıyla sertifikayı alır. Bunun pek de yeterli olmayacağını düşünüp CCVP (Cisco Certified Voice Professional) sınavlarına çalışmaya başlar. Çalışmalarının başkalarına da kaynak olması ve düzenli çalışma isteğiyle Road to CCVP adında bir blog oluşturur. Bu çalışmalar sırasında okuduğu yazılardan bu "Network" işinin külfetli bir iş olduğunu ve Türkiye’de fazla bilinmeyip kendilerine “bilgisayarcı çocuk” gözüyle bakıldığını ve dolayısıyla maaşlarının da düşük olduğunu öğrenir. Bunun üzerine tekrardan düşünürken Ozan Öztaşkıran’ın kendisine tavsiyesi ve tecrübesiyle kendisine Web Tasarımı öğretir. Bir ay sonra URBSZ'de Web Developer (Web Geliştirici) olarak çalışmaya başlar. Şu anda da arada çalışmaya devam eder.Bir sorumluluğu kabul ederek www.mudadost.org’u kurar. Site kurulumda da büyük katkısı olan Remzi Değirmencioğlu'yla siteyi geliştirmeye devam eder.İşinden ve sevdiği insanlarla geçirdiği zamanlardan arta kalan zamanlarda kendini geliştirmeye devam eder, hem sportif hem de kariyer anlamında.
AnaSayfa: http://www.codersgrave.com
Sevil YILMAZ tarafından gönderilen yazılar:
Zumbara – Zaman Paylaşımı Kültürü
16 Oca
Zumbara
Zaman Bankası. Hiç duydunuz mu? Ben duymamıştım. Birkaç ay önce Berika sayesinde tanıştım bununla.
Zumbara bir zaman bankası topluluğu, bir zaman paylaşımı kültürüdür. Lidya’lıların parayı bulmasından itibaren para egemen olan dünyaya alternatif tamamen karşılıklı paylaşım ve güven üzerine kurulmuş bir sistemdir. Dünyada pek çok örneğinin olmasına rağmen Türkiye’de bir ilktir. Ayrıca sosyal medyayı dünya üzerinde en başarılı şekilde kullanan oluşumdur.
En basit örnekle: Diyelim evinizde elektrikli bir aletinin bozulmuş ve sizin de elektrikle uzaktan yakından ilginiz ya da bilginiz yok. Normal koşullarda bunun için bir tamirci çağırıp ona da belirli bir miktarda para vermeniz gerekiyor. İşte Zumbara’nın zaman paylaşımı burada devreye giriyor. Bu sorun için zumbara.com’a bir talep giriyorsunuz. Eğer bu talebinize karşılık alırsanız size yardım edecek kişiye zaman bankanızdan yardım süresi kadar zaman veriyorsunuz. Yani size 1 saat yardım ettiyse, ona kendinizden bir saat vermiş oluyorsunuz. Ve bu zamanı verdiğiniz kişi bu zamanı istediği başka bir talep için kullanabilir. Örneğin İspanyolca konuşmasını geliştirecek birine talepte bulunarak ya da web tasarımı öğrenerek…
Ne kadar çok talebe karşılık verirseniz o kadar çok zamanınız birikir ve o kadar çok da talepte bulunabilirsiniz. Sadece talepte bulunursanız bir süre sonra zamanınız biter ve birşey arz etmeden yeni bir talepte bulunamazsınız. Çünkü başlangıçta sistem size “5 saat” avans veriyor. Gerisini kazanmak sizin elinizde.
Böylelikle insanın elindeki en önemli şeylerden biri olan zamanı döngüsel olarak paylaşılıyor.
Siteye kayıt olmak için ya içeriden birinin size referans olması gerekiyor ya da güzel bir talep formu yazarak kendinizi kaydettirebiliyorsunuz.
Magnezyum 8
15 Haz
Magnezyum’un 8. sayısı Uğur’un güzel kapak tasarımlarından biriyle başlıyor. Ardından Doğan’ın (Palut) son sivil yazısı ve meali! Ardından Demet Kayıkçı’nın tırmanış hakkında düşünceleri. Sonra benim bir denemem ve Balıkkaya faaliyet yazım. Onun ardından Uğur Alkan’ın Mauro “Bubu” Bole tarafından yazılan “End of Silance” yazısının çevirisi (soluk kesiyor). Sonra da Sema’nın Dünya görüşü?! Derginin en sonunda da Erkan’ın eklediği “velosipet ile bir cevelan” kitabının ön ve arka kapağı. Gel de okuma! DEVAMINI OKU »
Magnezyum 7
1 May
Magnezyum 5 yine Uğur’un (Alkan) kara kalem çalışmasıyla başlıyor. Ardından yine Uğur’un “Paradise Lost” başlıklı yazısı var. Ardından sırayla; benim “Paralaks Manzara” başlıklı yazım, Erkan’ın “Ben Sadece Tırmanamam Adamım!” yazısı, “Spordan Önce ve Sonra Esneme, Gerdirme Hareketleri” ve en son Erkan’ın spor salonunda bulduğu süper yazı “AŞKIM Sen GerçeKmisin” ile bitiyor. Kaçırmayın!
Magnezyum 6
24 Nis
MUDADOSK’un yıllık; bizim ise haftalık yayınımız Maynezyum 6. sayısında, hahaha. Şaka şaka.
Yine Uğur Alkan’ın güzel kapak tasarımıyla başlayıp Erkan’ın “Evim Evim Güzel Evim: Tırmanış Yarışması” ilanıyla bitiyor. İçinde de: Barbar Conan’ın Ölüm Şarkısı, benim kulüp üyelerine giydirmelerim, Barış’ın Geyikbayırı, Akyarlar yazısı, Göktuğ’un Dedegöl-Eldere yazısı, Sevcan’ın başlangıç yazısı ve Barış’ın satılık çanta ilan serisinin başlangıcı(!?) bulunuyor.
Göktuğ’un bu sayıdaki hoşuma giden bir sözünden alıntıyla kapatıyorum:
“Okuyan herkes yazabilir ulan!”
Haftasonu Bisiklet Hüsranı
17 Nis
Giderken bisikletin üzerindeyim; dönerken o benim üzerimde…
Haftalardır bisikletimi Üsküdar’a götürmeyi planlıyorum. Ama havaların kötü olmasından dolayı bunu sürekli erteliyorum. Havalar hazır düzelmeye başlamışken ve ben de Beylikdüzü’ne gelmişken artık tam zamanı diye düşünüyorum. Ama öncesinde inmiş lastikleri şişirip bir tur atmalıyım; hem kendi durumumu hem de bisikletin durumunu görmek için.
Havanın kararmasına yaklaşık bir saat kala bisiklete biniyorum. Nasıl da güzel gidiyor, özlemişim. Kafamda rotamı çiziyorum. Kavaklı girişine kadar gidip, oradan limana dönüp, oradan İhlas Marmara Evleri’ne, oradan da eve güzel eğlenceli bir güzergah…
